home

contact  login
zoeken
zoeken

De Linde 

 

Van oudsher wordt de linde beschouwd als een heilige boom, een goede boom, die huizen, bronnen en kerken beschermde. In de Middeleeuwen fungeerde de linde als zetel voor de lokale rechtbank, in de volksmond 't gericht genoemd, ook gekend als de vierschaar. De vierschaar dankte haar naam aan de vier touwen waartussen recht gesproken werd: binnen de omtrek van de vier touwen werden vier banken in een vierkant opgesteld. Hierop gezeten spraken de schout en de schepenen recht over de beklaagde, die zich centraal in het vierkant bevond.

 

Vroeger had het onooglijk klein dorpje geen eigen gerecht of schepenen maar hing af van het gerecht van Stevoort. Wel had Berbroek een eigen rechtspraak bevoegd om zich uit te preken over zware misdrijven, de zogenaamde halsmisdaden, die vaak bestraft werden met lichaamsstraffen en zelfs met de doodstraf. Schuldig bevonden en ter dood veroordeelde misdadigers werden ter plaatse opgehangen aan de galg, die enkele meters van de linde stond, vlak naast de Galgensteeg, die van het kasteel Gasterbos naar de kerk van Berbroek leidde. De Galgemolen stond aan de overkant van de straat.

Aan de linde hing een ijzeren kruis om de misdadiger erop te wijzen dat hij vergiffenis kon bekomen. Een van hen was Dierek Remmers die hier op 16 maart 1615 van een dubbele moord werd beschuldigd en opgehangen. Het klein Mariakapelletje dat hier ooit tegen de boom hing zou verwijzen naar een onschuldige die hier werd terecht gesteld.

 

De eeuwenoude linde is in de in de jaren '70 van vorige eeuw omgewaaid tijdens een zware storm. Het ongeschonden Mariakapelletje werd tegen de muur van de Gerarduskapel opgehangen. Gesteund door de Heemkundige Kring Berbroek namen de Berbroekenaren het initiatief om een nieuwe lindeboom aan te planten. Na een eucharistieviering in open lucht op 30 april 1982 werd de nieuwe lindeboom ingewijd door pastoor Dethier. De plechtigheid werd afgerond met een kopje lindethee.